Κυπριακή Δημοκρατία

Ειδήσεις


Ομιλία της Υπουργού Εξωτερικών δρος Ερατούς Κοζάκου-Μαρκουλλή με θέμα «Η ΕΕ, το ευρωπαϊκό κεκτημένο και οι κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου» στο πλαίσιο των αντικατοχικών εκδηλώσεων του Δήμου Μόρφου «Μέρες Μνήμης Μόρφου», Πύλη Αμμοχώστου, Λευκωσία - 13/10/2012


Επιθυμώ να εκφράσω την ιδιαίτερή μου χαρά και ικανοποίηση που βρίσκομαι σήμερα μαζί σας σε αυτή την αντικατοχική εκδήλωση που σκοπό έχει όχι μόνο να συμβάλει στη διατήρηση της μνήμης της αγαπημένης μας Μόρφου, αλλά και να ενισχύσει την αποφασιστικότητα μας για επιστροφή και δικαίωση. Η ετήσια Αντικατοχική Πορεία Μόρφου, στα πλαίσια της οποίας πραγματοποιείται η σημερινή εκδήλωση, έχει αναμφίβολα πάρει χαρακτήρα ενός σημαντικού θεσμού, ελκύοντας πολιτικές και άλλες προσωπικότητες από όλο τον κόσμο, επιτελώντας έτσι και υψηλό έργο στον τόσο καίριο για την εθνική μας υπόθεση τομέα της διαφώτισης. Οι διοργανωτές είναι ως εκ τούτου άξιοι συγχαρητηρίων. Καλωσορίζω επίσης θερμά όλους τους ξένους προσκεκλημένους που ακούραστα για τόσα χρόνια βρίσκονται στο πλάι των Μορφιτών, στο πλάι του κυπριακού λαού στον δίκαιο αυτό αγώνα για τερματισμό της κατοχής και επιστροφή.


Σήμερα, 38 χρόνια μετά το τραγικό καλοκαίρι του 1974, 38 χρόνια δυσβάστακτης τουρκικής κατοχής σχεδόν του 37 % των εδαφών της πατρίδας μας, ο λαός μας στο σύνολό του συνεχίζει να αγωνίζεται για δικαίωση, συνεχίζει να απορρίπτει τις συνεχιζόμενες απόπειρες της Τουρκίας για παγίωση των παράνομων τετελεσμένων και ενωμένος διακηρύττει την άκαμπτη αποφασιστικότητά του για εξεύρεση δίκαιης και βιώσιμης λύσης, η οποία να οδηγεί στην ειρηνική επανένωση της Κύπρου μας και στην αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βασικών ελευθεριών όλων των Κυπρίων, περιλαμβανομένου βεβαίως και του αναφαίρετου δικαιώματος επιστροφής των προσφύγων μας στις πατρογονικές τους εστίες και αποκατάστασης των περιουσιακών τους δικαιωμάτων.

Η επίτευξη αυτού του βαρυσήμαντου στόχου είναι απόλυτα εφικτή ενόσω παραμένουμε σταθερά προσηλωμένοι στο συμφωνημένο πλαίσιο λύσης και στις πάγιες αρχές μας, εκμεταλλευόμενοι στο έπακρον και τη συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το γεγονός ότι η ίδια η Ευρώπη έχει διασαφηνίσει προς πάσαν κατεύθυνση ότι η λύση πρέπει, μεταξύ πολλών άλλων, να βασίζεται και στις αξίες πάνω στις οποίες εδράζεται η Ένωση.

Η ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004, μετά από επίμονες και επίπονες προσπάθειες διαδοχικών κυβερνήσεων της Δημοκρατίας, αλλά και μη ευκαταφρόνητες θυσίες από μέρους του λαού μας, δικαίως θεωρείται ως μία από τις πιο σημαντικές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας μας αφού αφενός ενίσχυσε και θωράκισε την κρατική μας υπόσταση και κυριαρχία εν μέσω των αδιάλειπτων επιδιώξεων και ενεργειών υπονόμευσης και ακύρωσης τους από μέρους της Τουρκίας, ενώ αφετέρου διάνοιξε νέους ορίζοντες και ελπιδοφόρες προοπτικές για τερματισμό της παράνομης κατοχής και διαίρεσης του νησιού μας με στόχο την επανάκτηση της εδαφικής μας ακεραιότητας και την επανένωση του κράτους, των θεσμών, της οικονομίας και του λαού της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Οι θετικότατες αυτές συνέπειες έτυχαν τότε το 2004 έκφρασης και μέσω της ξεκάθαρης νομικής και πολιτικής τοποθέτησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά στις κατεχόμενες από το 1974 περιοχές μας, αφού στη Συνθήκη Προσχώρησης διασαφηνίστηκε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία εντάσσεται στην ολότητά της, με όλη της την εδαφική επικράτεια, και σύμφωνα με το Πρωτόκολλο 10 της Συνθήκης η εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου αναστέλλεται στις περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας όπου η κυβέρνηση της Δημοκρατίας δεν ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο.

Η επίσημη αυτή πράξη αποτελεί μία ηχηρότατη απόρριψη της τουρκικής πολιτικής στην Κύπρο καθώς υποδεικνύεται στην Άγκυρα, από τη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια των 27 σήμερα κρατών-μελών, ότι τα κατεχόμενα μας εδάφη αποτελούν αναπόσπαστο και κυρίαρχο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, του κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ότι το αποσχιστικό μόρφωμα το οποίο δημιούργησε και το οποίο συντηρεί στο κατεχόμενο τμήμα, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου και πολλών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, δεν δύναται να τύχει ποτέ οποιασδήποτε νομιμοποίησης.

Θα πρέπει εδώ να υπενθυμίσουμε ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας σε όλα τα σχετικά με το Κυπριακό ψηφίσματά του καλεί σε σεβασμό της κυριαρχίας, της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας και καταδίκασε απερίφραστα σε δύο δεσμευτικά ψηφίσματα του την παράνομη ανακήρυξη λεγόμενου κράτους στις κατεχόμενες από την Τουρκία περιοχές, την οποία ανακήρυξη θεωρεί νομικά άκυρη και ζητά την ανάκλησή της. Δυστυχώς, η Τουρκία, για 38 χρόνια από την τουρκική εισβολή και κατοχή και 29 χρόνια από την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους, κωφεύει στα κελεύσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και περιφρονεί τη διεθνή κοινότητα συνεχίζοντας να παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και όλα τα περί Κύπρου ψηφίσματα του Διεθνούς Οργανισμού.

Θα πρέπει επιτέλους το τουρκικό κράτος, που αποτελεί την κατοχική δύναμη, με συγκεκριμένες υποχρεώσεις με βάση το διεθνές δίκαιο και συγκεκριμένα τη Διεθνή Σύμβαση της Γενεύης του 1949 και τα σχετικά Πρωτόκολλα του, να τερματίσει την κατοχή και να συνεργαστεί έμπρακτα για την επίλυση του Κυπριακού.

Δεν πρέπει φυσικά να παραβλέπεται ότι αυτό το τόσο ισχυρό μήνυμα είχε δοθεί στην Τουρκία και πριν το 2004, κυρίως μέσω των γνωστών αποφάσεων - σταθμών του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και κυρίως της Τέταρτης Διακρατικής και των αποφάσεων επί των ατομικών προσφυγών εναντίον της Τουρκίας. Στην περίπτωση, όμως, ειδικά της προσχώρησής μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση η κατοχική δύναμη θα πρέπει να αντιληφθεί ότι οι οποιεσδήποτε επιδιώξεις της για διαιώνιση και εμπέδωση της κατοχής θα συνεχίσουν να αποτελούν εμπόδιο στις φιλοδοξίες της για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η αναχρονιστική πολιτική της Τουρκίας στην Κύπρο στέκεται φραγμός στο κάθε βήμα της ενταξιακής της πορείας. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι η Κροατία, που άρχισε τις ενταξιακές της διαπραγματεύσεις την ίδια ημερομηνία με την Τουρκία, δηλαδή στις 3 Οκτωβρίου 2005, θα αποτελέσει τον Ιούνιο του 2013 το 28ο μέλος της ΕΕ ενώ η Τουρκία βρίσκεται εγκλωβισμένη σε μια στασιμότητα που η ίδια έχει δημιουργήσει με τις δικές της πολιτικές που δεν ανήκουν σίγουρα ούτε στο πνεύμα και τις αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ούτε στον αιώνα μας.

Το συμπέρασμα, ως εκ τούτου, και είναι όντως ένα συμπέρασμα που πρέπει όλοι να τονίζουμε παντού και πάντοτε, είναι ότι η Τουρκία, σε τελική ανάλυση, δεν έχει άλλη επιλογή από το να συμμορφωθεί με τις νουθεσίες της διεθνούς κοινότητας, περιλαμβανομένης φυσικά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να άρει την παράνομη κατοχή των εδαφών μας, αφού αυτό ακριβώς επιβάλλει επιτακτικά ο στόχος της δικής της ένταξης στην Ένωση, και να εγκαταλείψει αμετάκλητα την παρελκυστική της πολιτική για επίλυση του Κυπριακού.

Η απελευθέρωση των κατεχόμενων περιοχών μας θα επιφέρει βέβαια την άμεση αποκατάσταση συνθηκών ομαλότητας και θα επιτρέψει τον τερματισμό της αναστολής της εφαρμογής του κοινοτικού κεκτημένου σε αυτές, με εύκολα προβλεπτές ευεργετικές συνέπειες. Η εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου σε όλη την επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας αυτόματα συνεπάγεται την αποκατάσταση και διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των βασικών ελευθεριών όλων ανεξαιρέτως των Κυπρίων, χωρίς αυθαίρετες διακρίσεις και περιορισμούς. Η διασφάλιση αυτού του τόσο σπουδαίου αγαθού δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από αυτό που απολαμβάνουν καθημερινά και παίρνουν ως δεδομένο τα υπόλοιπα 500 και πλέον εκατομμύρια των πολιτών των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αξίζει βέβαια εδώ να σημειωθεί ότι το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Αποστολίδης εναντίον Όραμς εξέδωσε την περίφημη απόφαση του σύμφωνα με την οποία, μεταξύ άλλων:

1) H αναστολή της εφαρμογής του κοινοτικού κεκτημένου στις περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας στις οποίες η κυβέρνηση του ως άνω κράτους μέλους δεν ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο, την οποία προβλέπει το άρθρο 1, παράγραφος 1, του Πρωτοκόλλου αριθ. 10 για την Κύπρο της Πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση των δέκα νέων κρατών μελών, δεν εμποδίζει την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, επί αποφάσεως η οποία εκδόθηκε από κυπριακό δικαστήριο εδρεύον στο τμήμα της νήσου το οποίο ελέγχεται πράγματι από την Κυπριακή Κυβέρνηση, αλλά αφορά ακίνητο το οποίο κείται στις εν λόγω περιοχές.

2) Το άρθρο 35, παράγραφος 1, του κανονισμού 44/2001 δεν επιτρέπει σε δικαστήριο κράτους μέλους να αρνηθεί την αναγνώριση ή την εκτέλεση αποφάσεως που εξέδωσαν τα δικαστήρια άλλου κράτους μέλους σχετικά με ακίνητο το οποίο κείται σε περιοχή του τελευταίου αυτού κράτους στην οποία η κυβέρνηση του εν λόγω κράτους δεν ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο.

3) Το γεγονός ότι απόφαση που εξέδωσαν τα δικαστήρια ενός κράτους μέλους σχετικά με ακίνητο το οποίο κείται σε περιοχή του κράτους μέλους αυτού στην οποία η κυβέρνηση του εν λόγω κράτους μέλους δεν ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο δεν μπορεί στην πράξη να εκτελεστεί στον τόπο όπου βρίσκεται το ακίνητο δεν συνιστά λόγο αρνήσεως αναγνωρίσεως ή εκτελέσεως δυνάμει του άρθρου 34, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001 ούτε συνεπάγεται ότι η απόφαση αυτή δεν είναι εκτελεστή κατά την έννοια του άρθρου 38, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού.

Η Απόφαση του ΔΕΚ είναι εξαιρετικής σημασίας για το ζήτημα της κυριότητας των περιουσιών των Ελληνοκυπρίων εκτοπισμένων και μη στις κατεχόμενες περιοχές της Δημοκρατίας και έρχεται να ενισχύσει τις σχετικές με το περιουσιακό αποφάσεις του ΕΔΑΔ, αλλά και τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Δημοκρατίας σε όλη την επικράτεια της. Αποτελεί άλλη μια επιβεβαίωση ότι το αναγνωρισμένο κράτος στο νησί είναι η Κυπριακή Δημοκρατία και ότι η κατοχή εδάφους της αποτελεί μια ανωμαλία και παραβίαση του διεθνούς δικαίου που επιβάλλεται να αρθεί.

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Οι Μορφίτες αποδεικνύουν συνεχώς και εμπράκτως με τον αγώνα τους ότι το όραμα της επιστροφής είναι ένα περίτρανο λάβαρο άρνησης υποταγής στις κυνικές μεθοδεύσεις της Τουρκίας, η οποία για 38 ολάκερα χρόνια καταπατά τα πάτρια τους εδάφη και προκλητικά τους προειδοποιεί τάχατες ότι η πόλη τους δεν θα τους επιστραφεί ακόμα και με διευθέτηση του Κυπριακού. Η Τουρκία, όμως, θα πρέπει να αντιληφθεί ότι σε καμία απολύτως περίπτωση δεν πρόκειται να τελεσφορήσουν αυτά τα ξεπερασμένα τελεσίγραφα και να εγκαταλείψει κάθε ψευδαίσθηση ότι οι πύλες της Ευρώπης θα ανοίξουν διάπλατα ενόσω εμμένει να συμπεριφέρεται με τρόπο που κάθε άλλο παρά αρμόζει σε μια υποψήφια προς ένταξη χώρα. Είναι πράγματι ουτοπία για την τουρκική κυβέρνηση να ερίζει για επιβολή λύσης του Κυπριακού η οποία δεν θα είναι εναρμονισμένη με το κοινοτικό κεκτημένο και θα παραβιάζει τις ευρωπαϊκές αξίες και αρχές.

Και εμείς με τη σειρά μας, πολιτεία και λαός, πρέπει να παραμείνουμε στις επάλξεις, πρέπει ενωμένοι και χωρίς αντιπαραγωγικές εσωτερικές αντιπαραθέσεις να συνεχίσουμε με μια φωνή να αγωνιζόμαστε μέχρι την τελική δικαίωση, μέχρι την ημέρα που οι κόποι μας θα ανταμειφθούν και ο ήλιος της ελευθερίας θα ανατείλει και πάλι πάνω από τα κατεχόμενα μας εδάφη, πάνω από ολόκληρη την Κύπρο μας. Σε μια επανενωμένη Κύπρο, πραγματικά ανεξάρτητη και κυρίαρχη, όπου το ευρωπαϊκό κεκτημένο και οι ευρωπαϊκές αξίες θα ισχύουν σε κάθε σπιθαμή των εδαφών μας και για όλους τους Κυπρίους ισότιμα, όπως ισχύουν άλλωστε για κάθε Ευρωπαίο πολίτη. Αυτό είναι το όραμά μας. Και είναι για την εκπλήρωσή του που αγωνιζόμαστε και δεσμευόμαστε απερίφραστα ότι θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε. Η δική σας εκδήλωση απόψε και η δική σας πορεία αύριο δείχνουν το δρόμο της επιστροφής και της αποφασιστικής διεκδίκησης.

Σας ευχαριστώ και ας ευχηθούμε ότι δεν θα χρειαστούμε στο μέλλον τέτοιες εκδηλώσεις. Ας ευχηθούμε ότι το επόμενο μας συναπάντημα του χρόνου θα είναι γιορτινό στη Μόρφου μας, χωρίς κατοχικά στρατεύματα και συρματοπλέγματα να μας φράσσουν τον δρόμο της επιστροφής.

Με την ευκαιρία της απονομής του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση για το 2012 ας ευχηθούμε, τέλος, ότι η πολυπόθητη ειρήνη θα επικρατήσει και στο ευρωπαϊκό έδαφος του κράτους μέλους της Κυπριακής Δημοκρατίας.



Τελευταία Ενημέρωση στις: 25/04/2016 04:41:27 PM